از اين كه در هر كارى كه وارد مى شوى اوّل پيش و پس آن را خوب وا پاى از آن پس داخل شو كه رنج بيهوده نكشيده باشى ) . 265 لا تملّك نفسك لغرور الطّمع و لا تجب دواعى الشرّه فانّهما يكسبانك الشّقآء و الذّلّ : طمع فريبكار را بر نفس خويش مالك و صاحب اختيار مساز و خواهشهاى آزمندى را پاسخ مگوى كه اين دو تا خوارى و بدبختى برايت بار مى آوراند . 266 لا تخن من ائتمنك و ان خانك و لا تشن عدوّك و ان شانك : با كسى كه تو را امين مى دارد و خيانت مكن اگر چه او با تو خيانت كند و دشمنت را عيبناك مدان اگر چه او را تو را معيوب داند . 267 لا تصحب من يحفظ مساويك و ينسى فضائلك و معاليك : با كسى كه بديهاى تو را نگه دارد و فضائل و خوبيهاى تو را فراموش كند مصاحبت مكن . 268 لا تواخر من يستر مناقبك و ينشر مثالبك : با كسى كه مناقب و دستودگيهاى تو را مى پوشانده و ناستودگيهاى تو را آشكار مى سازد برادرى مكن . 269 لا تطلبنّ الأخاء عند اهل الجفاء و اطلبه عند اهل الحفاظ و الوفاء : برادرى را پيش جفا كاران و بيوفايان مطلب و آن را نزد نگهدارندگان پيمان و وفاداران بطلب . 270 لا تنازع السّفهآء و لا تستهتر بالنّسآء فانّ ذلك يزرى بالعقلاء : با نادانان مستيز و دل باختهء زنان مباش و زيرا كه اين كار خردمندان را آلوده مى سازد . 271 لا تكونوا عبيد الأهواء و المطامع : هيچگاه بندهء هواها و طمعكاريها مباشيد . 272 لا تكونوا مسابيح و لا مذاييع : شما نبايد همه جا رو و همه جا حرف بزن باشيد ( بلكه بايد پا و زبانتان را زمام بدست عقل بسپاريد و بموقع برويد و بموقع بگوئيد ) . 273 لا تسئلوا الّا اللّه سبحانه فانهّ ان اعطاكم اكرمكم و ان منعكم حاز لكم : بجز از خداوند سبحان چيزى مطلبيد ( كه اگر بطلبيد يا مى دهند و منّت مى گذارند يا نمى دهند و آبرويتان را